محمدرحیم صراف در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا در پاسخ به پرسشی پیرامون معنا و مفهوم انتخاب وی به عنوان چهره ماندگار میراثفرهنگی در سالهای گذشته و تاثیر آن بر نسلهای جدید باستانشناسان، اظهار کرد: میراثفرهنگی کشور متعلق به آحاد مردم است. ما به عنوان پژوهشگر و باستانشناس تنها وظیفه داریم در این حوزه تحقیق کنیم و مهمترین زوایای هویتی و کهن آن را به درستی به جامعه و جهان معرفی کنیم. طی سالیان متمادی آنچه در توان داشتم برای این مرزوبوم انجام دادهام و امیدوارم این تلاشها خدمت ارزندهای به فرهنگ کشور بوده باشد.
این چهره ماندگار میراثفرهنگی در ادامه با اشاره به محرکها و انگیزههایی که موجب پویایی و استمرار مسیر حرفهای او طی دهههای متمادی شد، افزود: حاصل شدن دستاوردهای علمی در جریان کاوشها، بازخوردهای مثبتی که از جامعه علمی میگرفتیم و سخنرانی در همایشها و کنگرههای بینالمللی همگی انگیزه مضاعفی ایجاد میکرد تا با تعهد و تلاشی بیشتر به کارمان ادامه دهیم.
روایت نجات هگمتانه؛ از انباشت زباله تا کشف شهر بزرگ تاریخی
این باستانشناس پیشکسوت، ماندگارترین و رضایتبخشترین پروژه عمر علمی خود را کاوش در تپه هگمتانه همدان دانست و تصریح کرد: تپه هگمتانه سالها در قلب شهر همدان به دست فراموشی سپرده شده بود و متاسفانه به محلی برای ریختن زبالههای شهری تبدیل شده بود. قرار بود در اواخر دهه ۱۳۵۰ این محوطه کهن بهعنوان پایتخت مادها توسط یک هیئت مشترک بینالمللی از کشورهای انگلستان، آلمان و فرانسه کاوش شود، اما این امر محقق نشد.
وی ادامه داد: پس از آن، کاوشهای گستردهای را در این محوطه آغاز کردیم که به کشفیات شگرفی داشت. نتایج این کاوشها در مجامع علمی بینالمللی از جمله انگلستان، آلمان، ایتالیا و گرجستان ارائه شد که بازتاب بسیار گستردهای داشت و مایه غرور و افتخار برای تاریخ و مردم ایران شد.
ضرورت انتشار دادههای پژوهشی و مقابله با سوداگران عتیقه
سرپرست پیشین کاوشهای هگمتانه درباره حفاظت آثار تاریخی گفت: میراثفرهنگی، میراثی گرانبها از نیاکان ماست. وظیفه تکتک ما این است که از این آثار با تمام توان حفاظت کنیم، مانع از تخریب آنها شویم و اجازه ندهیم سودجویان و قاچاقچیان به مواریث تاریخی آسیب بزنند.
صراف خاطرنشان کرد: باید نتایج تمامی کاوشها و پژوهشهای باستانشناسی کشور بهطور دقیق مستندسازی و منتشر شود تا عموم مردم و جامعه جهانی با پیشینه و غنای فرهنگی ایران آشنا شوند و در نهایت بتوانیم این گنجینه بیبدیل را بدون آسیب به دست آیندگان بسپاریم.
انتهای پیام/
نظر شما